Vrolijk afscheid

 

Gepubliceerd op 06-07-12

 

Je goed voorbereiden op ‘t definitieve afscheid van het leven is aan te raden, al was het maar om nabestaanden er niet mee te belasten. Een recent overlijden in mijn directe omgeving maakte dat weer eens duidelijk. En ook hoe je kunt afwijken van het gangbare door op een bijzondere manier ‘afscheid’ te nemen.

 

 

Last minute

De dochter van een oude vriendin stelde ons kort en zakelijk op de hoogte van het overlijden van haar 87-jarige moeder. ‘Ze is vorige week overleden en inmiddels in stilte gecremeerd.’ Daar begreep ik niets van. Waarom waren we niet eerder op de hoogte gesteld en uitgenodigd voor de plechtigheid? ‘Er komt wel een afscheidsborrel voor familie en vrienden in haar vroegere stamkroeg. Daar gaan we samen herinneringen ophalen.’ Ik was verbouwereerd. Wat een vreemde aanpak.

 

Later begreep ik dat zij en haar broer hier bewust voor hadden gekozen. ‘Wij wilden de allersimpelste uitvaart zonder een bijeenkomst en al die poespas, een soort “last minute” onder de uitvaarten. In plaats daarvan organiseren we een borrel in haar stamkroeg van weleer, met daarna een etentje.’

 

Inmiddels heb ik deze memorabele bijeenkomst achter de rug en ik moet bekennen dat het - ondanks de zeer ongebruikelijke aanpak - goed was, en passend bij de overleden persoon. Er was ruime gelegenheid voor contact en het uitwisselen van ontroerende, grappige, soms bizarre verhalen en anekdotes. Er is veel gelachen en dat maak je op een ‘gewone’ begrafenis zelden mee.

 

Op internet vond ik dat de ‘Compact uitvaart’ het meest voldoet aan de ‘last minute’ omschrijving: begraven kost € 1200, cremeren € 1300. Als je toch een betaalbare ‘normale’ uitvaart wilt is een ‘Budget uitvaart’ aan te raden van € 3000 of een ‘Lease uitvaart’, waarbij er in termijnen wordt betaald.

 

Mijn vader had een grondige hekel aan het (moeten) bijwonen van begrafenissen. Hij liep dan mopperend door het huis en riep: ‘Laat de doden hun doden maar begraven!’ Dit deel van een Bijbelspreuk begrijp ik nu wel, maar toen vond ik het erg griezelig.

 

Als er helemaal geen geld is

 

Dode mensen die met andere dode mensen lopen te slepen om ze te begraven. Dat kon toch niet! Of bleven die lijken dan liggen? Die angst heb ik niet meer, want ik weet dat je ook zonder geld en begrafenisverzekering toch wel netjes opgeruimd wordt. Dat gebeurt dan op kosten van de gemeente. Zwervers, junkies, eenzame verwaarloosde bejaarden en ook illegalen worden ‘van de armen begraven’ (cremeren is te duur) en soms leest een stadsdichter als enige aanwezige, uit piëteit nog een gedicht voor.

 

Je kunt ook je lichaam schenken aan de wetenschap. Of het nu door de crisis komt of door die publiekstrekkende tentoonstelling Body Worlds van dr. Gunther von Hagens, het aantal mensen dat hun lichaam aanbiedt is groter dan de vraag. Als het lichaam gebruikt kan worden zijn er geen kosten, maar het wordt wel binnen 24 uur na overlijden opgehaald. Als het niet doorgaat, want niet ieder lichaam blijkt geschikt, moet er alsnog een uitvaart voor eigen rekening plaatsvinden. Zeg dus bij aanmelden de verzekering niet op.

 

Een ouwe zeerob die nadrukkelijk kiest voor een zeemansgraf maar op land sterft kan alleen in Schotland, Engeland of Portugal terecht. Vervoer, kist en ceremonie zijn zeer prijzig, dus denk niet dat zo’n ‘tewaterlating’ kosten bespaart.

 

Verzekeren nodig?

Men zegt wel dat een uitvaart, op een bruiloft na, het duurste feestje is dat een mens ‘meemaakt’, maar als je bezit (huis, inboedel, spaargeld) groot genoeg is om een uitvaart van te bekostigen, is een verzekering afsluiten overbodig.

 

Hanneke van Veen

 

Bron:

http://www.trosradar.nl/column_detail/bericht/vrolijk-afscheid/

 

zaterdag 15 december 2012